Joanne Limburg robi rzeczy, których nie chciałaby robić, rozmyśla o sprawach, o których wcale nie chce myśleć. Jej życie zdominowały natrętne zachowania, powtarzane po wiele razy z lęku przed przeoczeniem, zapomnieniem, niedopilnowaniem. Zawsze czuła, że coś jej doskwiera, ale dopiero po wielu latach bolesnych poszukiwań odnalazła drogę do objaśnienia symptomów swojego zachowania. Dosadnie szczery, opowiedziany ze swadą pamiętnik pełen czarnego humoru; traktuje o potrzebie zrozumienia i okiełznania życia z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym. Autorka klarownie i konkretnie opisuje swoje spostrzeżenia w nadziei, że będą one pomocne dla innych.